Gorges du Tarn en Millau

Vandaag zijn we rustig opgestart en vertrekken rond 10 uur van de camping. We willen in ieder geval kijken of het kasteel van Peyrelade het bezichtigen waard is. Het staat aan de top van een berg en we verwachten een mooi uitzicht. Het is nog geen 10 minuten vanaf de camping.

De weg naar boven is erg smal en je kan elkaar nauwelijks passeren. Gelukkig zijn we vroeg en hebben op de heenweg in ieder geval geen tegenliggers.  Op de parkeerplaats trekken we maar goede schoenen aan, want het is een ruïne en dan moet je goed voorbereid zijn!

Het kasteel is weer goed internationaal ingesteld, de dame achter de kassa spreekt engels, en er is een Nederlandse vertaling aanwezig van alle borden die in de ruïne geplaatst zijn.  Het is een ruïne, waar je wat ziet van alle huizen die er gestaan hebben, er hebben ooit zo'n 90 woningen gestaan en door vele oorlogen is heel wat verloren gegaan, In 1963 heeft de laatste bewoner het dorp rond het kasteel verlaten, En vanaf 1977 zijn ze het kasteel gaan onderzoeken en open gaan stellen voor bezoekers.

We genieten vooral van het uitzicht over de Tarn. Het is schitterend en je kan heel ver kijken. We zien zelfs nog een ree beneden in de vallei over een graanveld lopen. Het wordt goed warm en we besluiten terug te lopen naar de auto. Bij de auto drinken we wat en eten een lekkernij en gaan dan nog even verder op pad.

We vertrekken richting de kloof zelf. Doordat wij al heel veel Frankrijk en bergen hebben gezien, is de stemming vrij tam in de auto. De kinderen kunnen nog niet echt genieten en zijn alleen met elkaar bezig. We vinden eigenlijk geen mooi uitzichtpunt en willen eigenlijk terug naar de camping, maar dan op eens ja ja toch een uitzichtpunt, we moeten een kleine bijdrage betalen, wel 1 euro 60 voor het hele gezin.  Het uitkijkpunt zit boven een souvenirshop, of die zit er onder, maar net hoe je het bekijkt. En daar zie ik kaarten staan van een hele grote brug. Ricardo herinnert zich ineens een documentaire over hoe die brug is gemaakt en wil er graag naar toe. Het is in Millau en dat is nooit ver rijden. Nou even genieten van het uitzicht en dan gauw naar Millau.

In Millau aangekomen is het even zoeken, maar dan zien we een bordje Viaduc en komen bij het informatiecentrum.  Zoals de folder beschrijft is het een technisch hoogstandje van wereldklasse. Dit viaduct is 343 meter hoog op de top van de pijlers en is het laatste stuk van de autoweg A75 van Clermont-Ferrand naar Beziers. De brug raakt de vallei op slechts zeven punten. De hoogste pilaar is hoger dan de Eiffeltoren. De brug heeft 400 miljoen euro gekost, en het heeft drie jaar geduurd voordat het klaar was. Het is een immens stukje techniek en erg mooi om te zien. Geniet mee via de foto's.

Hierna hebben we het wel weer even gehad en gaan terug naar de camping. De kinderen spelen nog wat en zwemmen nog even. Na het eten op tijd op bed, want morgen willen we op tijd weg, zodat we op tijd bij Patrick en Jolene aankomen in de ardeche, het is vanaf de camping iets meer dan 2 uur rijden, dus dat is een mooi stukje voor morgen!

Reageer

Vul onderstaande velden in om een reactie te plaatsen op dit reisverhaal.

naam *
bericht *
	Stuur mij een e-mail bij nieuwe reacties op dit verhaal.
e-mail adres *